Mijn eerste breuk was met de aarde. Ik zweefde in de ruimte en kon niet meer terug. Niet lang daarna gingen m’n ouders uiteen, de band met m’n vader zou nooit meer hetzelfde zijn. De dood van mijn grootvader, Alexander Florquin was de druppel. Als kind bracht hij me de beginselen bij van energie en beweging aan de hand van experimenten gemaakt van sigarendozen, spoelen, schakelaars en tandwielen.
Ik brak met muziek. Meer dan 20 jaar lang zweefde ik rond in steeds groter wordende bubbels van fotografie, holografie en kosmografie tot ik eruit barstte.
Ik zie nu in dat de hele kosmos is opgebouwd uit snaren.
Muziek bracht me tot snaartheorie en snaartheorie terug tot muziek.
Sterker dan ooit en vastberaden is me nu duidelijk dat muziek en ik voortaan samen door het leven zullen gaan.
Vandaag, 28 december 2020 is de dag van Hypernova, het label. Met als eerste artiest mezelf: “Spherehead“.
Hoe echt de Fata Morgana ook leek, ik vond uiteindelijk de bron: Liefde.
Perceptie van een parallel universum gaf me een visie voor Energie, Leven, Haven en Stad van Antwerpen.
De Boerentoren is dood. Het hart van Antwerpen. De windmolens drijven de stank van de olie in onze neuzen. En de mensen die sfeer brengen in onze straten met accordeons, gitaren en zang drijven we terug in zigeunerkampen en marginaliteit.
Muziek, ik hou van jou. Ik ben terug, herboren. En ik huil. Want de wereld is nog even rot als tevoren.
Het is nu aan mij,
Mark Florquin
Lees hier hoe ik het ga aanpakken: Spiegel